Άγιοι Κοδράτος, Θεοδόσιος, Μανουήλ και άλλοι Τεσσαράκοντα μάρτυρες από την Ανατολή

Eις τον Kοδράτον. Κοδρᾶτε, θαυμάζω σὲ τῆς εὐανδρίας! Πῶς ὑπτιάζων ἀνδρικῶς σφάττῃ μάκαρ. Eις τον Θεοδόσιον. Θεοδόσιος τῷ Θεῷ ζῶν καὶ μόνῳ, Ζωὴν δι' αὐτὸν ἐκ ξίφους καταστρέφει. Eις τον Mανουήλ. Ξίφει χεθήτω, κἂν κοτύλη φησὶ μοι, Ἐμμανουήλ, πέφυκεν αἵματος μία. Eις τους τεσσαράκοντα. Τεσσαράκοντα Μάρτυρες διὰ ξίφους, Θεῷ προσηνέχθησαν, ὢ τῆς ἀνδρίας!

Βιογραφία Έζησαν όλοι στα χρόνια των διωγμών της Εκκλησίας, από  τους ειδωλολάτρες αυτοκράτορες. Αφού τους συνέλαβαν,  τους πίεζαν ν' αρνηθούν τον Χριστό. Αλλά αυτοί επανέλαβαν  πολλές φορές την ομολογία τους και δήλωσαν, ότι ποτέ δεν  θα λιποτακτούσαν από τη σημαία του Ευαγγελίου.  Απελπισμένος ο δικαστής, διέταξε να διανοίξουν τις πλευρές  τους. Όταν και αυτό το βασανιστήριο στάθηκε ανίσχυρο να  μεταβάλει την αφοσίωση τους στον Χριστό, διέταξε τον  αποκεφαλισμό τους.

Σύναξη του Αρχαγγέλου Γαβριήλ

Εορτάζει στις 26 Μαρτίου

Τὸν σὴν ἀπαγγείλαντα σάρκωσιν Νόα,
Τιμῇ πρεπούσῃ πᾶσα σάρξ τιμᾷ, Λόγε.
Εἰκάδι ἀμ' ὕμνους Γαβριὴλ κτίσιν ἕκτῃ ἐγείρει.

Βιογραφία Το όνομα Γαβριήλ σημαίνει «άνθρωπος του Θεού». Στην Αγία  Γραφή, τον Αρχάγγελο Γαβριήλ τον συναντάμε μία φορά  στην Παλαιά Διαθήκη και δύο φορές στην Καινή. Στην Παλαιά Διαθήκη, μας τον παρουσιάζει ο Δανιήλ σε μια  όραση του (Η' 16-17), όταν ζητάει απ' αυτόν την εξήγηση  της. Εκεί παρουσιάζεται μπροστά του κάποιος άνθρωπος, που  είναι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, και του εξηγεί ότι το κριάρι με  τα δύο κέρατα σήμαινε τους βασιλείς της Μηδίας και της  Περσίας, ο δε τριχωτός τράγος, το βασιλιά της Ελλάδας. Στην Καινή Διαθήκη, ο αρχάγγελος Γαβριήλ στέλνεται στο  Ζαχαρία (Λουκ. Α' 11 - 19) και του αναγγέλλει ότι η γυναίκα  του Ελισάβετ θα συλλάβει και θα γεννήσει τον Ιωάννη τον  Πρόδρομο. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, επίσης, είναι αυτός που  ευαγγελίζεται στην Παρθένο Μαρία την άσπορη σύλληψη και  γέννηση του Σωτήρα Χριστού (βλέπε 25 Μαρτίου).

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ὃ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῳ. Φερωνυμία καταλλήλω ἐμπρέπων, καθυπουργεῖς ἐν τὴ τοῦ  Λόγου σαρκώσει, ὡς στρατηγοὶ τῶν Ἀσωμάτων τάξεων ὅθεν  εὐηγγέλισαι, τὴ Παρθένω Μαρία, χαῖρε προσφωνῶν αὐτή, τὸν  Θεὸν γὰρ συλλήψη, ὂν ἐκδυσώπει σώζεσθαι ἠμᾶς, τοὺς σὲ  ὑμνοῦντας, Γαβριὴλ Ἀρχάγγελε. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Τῶν οὐρανίων στρατιῶν Ἀρχιστράτηγε, δυσωποῦμέν σε ἀεί  ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵνα ταῖς σαῖς δεήσεσι τειχίσῃς ἡμᾶς, σκέπῃ  τῶν πτερύγων τῆς ἀῢλου σου δόξης, φρουρῶν ἡμᾶς  προσπίπτοντας ἐκτενῶς καί βοῶντας· Ἐκ τῶν κινδύνων  λύτρωσαι ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχης τῶν ἄνω Δυνάμεων. Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ἀρχιστράτηγε Θεοῦ λειτουργέ θείας δόξης, τῶν ἀνθρώπων  ὁδηγέ καὶ ἀρχηγέ Ἀσωμάτων, τὸ συμφέρον ἡμῖν πρέσβευε,  καὶ τὸ μέγα ἔλεος, ὡς τῶν Ἀσωμάτων Ἀρχιστράτηγος. Κάθισμα Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ. Ὁ μέγας Γαβριήλ, Ἀρχηγὸς τῶν Ἀγγέλων, δεικνύμενος ἀεί, σὺν  αὐτοῖς ἀνακράζει, τὸ θεῖον μελῴδημα, τῇ Τριάδι γηθόμενος.  Τοῦτον ἅπαντες, μεγαλοφώνως ἐν πίστει, ἀνυμνήσωμεν, καὶ  καθαρᾷ διανοίᾳ, αἰσίως δοξάσωμεν.

25/03/2011 εορτάζουν:

Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου




Όσιος Σεννούφιος ο Σημειοφόρος

Tο σήμα κρύπτει σώμα του Σεννουφίου, Σημεία του δείξαντος εν βίω ξένα.

Βιογραφία Ίσως ο Όσιος Σεννούφιος να είναι ο ασκητής εκείνος της  Νιτρίας, ο οποίος είδε την οπτασία εκείνη της εικόνος του  Θεανδρικού Προσώπου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, για  την οποία μας ομιλεί ο ηγούμενος της μονής του Ακαπνίου  της Θεσσαλονίκης Ιγνάτιος. Κατά την διήγηση αυτή, ο Όσιος  Σεννούφιος αξιώθηκε να δει οπτασία και να ακούσει φωνή,  η οποία του έλεγε: «Έξελθε από της γης και του κελλίου  σου και πήγαινε στο μοναστήρι της μονής των Λατόμων, στη  Θεσσαλονίκη. Εκεί θα σε δω». Μετέβη εκεί ο Όσιος, ρώτησε  τους μοναχούς των Λατόμων, αλλά τέτοια εικόνα του  Χριστού δεν αξιώθηκε να δει. Έτσι επέστρεψε στη Νιτρία.  Και πάλι, όμως, η φωνή του έδωσε εντολή να μεταβεί στη  Θεσσαλονίκη, όπου θα έβλεπε την εικόνα του Θεανθρώπου  και θα πέθαινε εκεί. Ο Όσιος έφθασε στη Θεσσαλονίκη και  ξαναπήγε στη μονή, όταν ξαφνικά, κάποια ημέρα, έγινε  σεισμός και έπεσαν τα ασβεστώματα. Τότε αναφάνηκε η  θαυμαστή εικόνα του Κυρίου.

Όσιος Σεννούφιος ο Σημειοφόρος

Kουλούρης Θέμης

- Θρησκεία ή Πίστη; 
- Μακάριοι
- Ο Κύκλος των Κριτών
- Η Άγια Κλήση
- Μην Ομοζυγείς
- Η Σπορά και Ο Θερισμός

- ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ
-  Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ
-  Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ 
-  ΑΓΙΑΣΘΗΤΩ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ
-  ΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ 

- ΤΑ ΕΠΟΥΡΑΝΙΑ-Μέρος Α

πηγη: xristianikanea.blogspot.com

Ο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΜΑΣ

Ο Εκκλησιασμός 

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Πρόλογος:
            Η πίστη στο Θεό και η συμμετοχή στη θεία λατρεία, προπαντός στην ευχαριστιακή σύναξη, αποτελούν για κάθε ζωντανό μέλος της Εκκλησίας δυο πραγματικότητες αξεχώριστες. Ο αληθινός χριστιανός δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τη θεία Λειτουργία. Τα υπερώα του Μυστικού Δείπνου και της Πεντηκοστής, που συνέχειά τους είναι οι ιεροί ναοί, αποτελούν κατεξοχήν τους τόπους της παρουσίας του Θεού και την διανομής των θείων χαρισμάτων. Η «ομοθυμαδόν επί το αυτό» προσκαρτέρηση των πιστών εκφράζει την ενότητα του εκκλησιαστικού σώματος, που εδώ και τώρα προγεύεται τα αγαθά της βασιλείας του Θεού. Αυτή την αλήθεια απηχούν και οι άγιοι Πατέρες της Πενθέκτης Συνόδου (691), όταν παραγγέλλουν ν’ αποκόπτεται από το σώμα της Εκκλησίας εκείνος που, χωρίς σοβαρό λόγο, δεν εκκλησιάζεται για τρεις συνεχείς Κυριακές.
            Ο τακτικός εκκλησιασμός δεν αποτελεί για τον πιστό μιαν απλή συνήθεια, ένα τυπικό θρησκευτικό καθήκον, μια κοινωνική υποχρέωση ή έστω μια ψυχολογική διέξοδο από τον ασφυκτικό κλοιό της καθημερινότητος. Αντίθετα, με την προσέλευσή του στο ναό εκφράζει μιαν υπαρξιακή του ανάγκη. Την ανάγκη να ζήσει αληθινά, αυθεντικά. Να συναντήσει την Πηγή της ζωής του, το Δημιουργό του, και να ενωθεί μαζί Του. Να εκφράσει την αγάπη και την ευλάβειά του στην Παναγία μας και στους Αγίους, του φίλους του Θεού. Να νιώσει δίπλα του τους πνευματικούς του αδελφούς.
            Το σώμα και το αίμα του Χριστού, που μεταλαβαίνει στη θεία Λειτουργία, του χαρίζουν αυτή την πληρότητα, τον κάνουν να αισθάνεται «συμπολίτης των αγίων και οικείος του Θεού». Έτσι, αναχωρεί από το ναό με τη δύναμη ν’ αντιμετωπίσει σύμφωνα με το θείο θέλημα και με την προοπτική της αιώνιας ζωής τη φθαρτότητα του καθημερινού του βίου.

Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου

  

Ἤγγειλεν Υἱὸν Ἄγγελος τῇ Παρθένῳ, Πατρὸς μεγίστης Βουλῆς μέγαν. Γήθεο τῇ Μαρίῃ ἔφατ' Ἄγγελος εἰκάδι πέμπτῃ.

Βιογραφία Σήμερα η εκκλησία μας γιορτάζει το χαρμόσυνο μήνυμα της  θείας ενσάρκωσης, που με τόσο σαφή τρόπο μας το παρουσιάζει ο  ευαγγελιστής Λουκάς στο Ευαγγέλιο του (κεφ. Α' στίχ. 26-38).  Την ήμερα αυτή, ο θεόσταλτος αρχάγγελος Γαβριήλ παρουσιάζεται  στην Παρθένο Μαρία, στη Ναζαρέτ και της ανήγγειλε ότι θα  γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου, τον Ιησού Χριστό.  Και Όταν η Παρθένος αναρωτήθηκε πώς ήταν δυνατό  να συλλάβει χωρίς άνδρα, ο αρχάγγελος της απάντησε  ότι «το Άγιο Πνεύμα θα έλθει σε σένα και η δύναμη του Υψίστου  θα σε επισκιάσει» Τότε η σεμνή κόρη, η Παρθένος Μαρία,  του απάντησε ταπεινά. «Ιδού λοιπόν, η δούλη του Κυρίου.  Ας γίνει το θέλημα Εκείνου». και καθώς ο Γαβριήλ εξαφανίστηκε.  με τρόπο υπερφυσικό, η Παρθένος συνέλαβε στην άχραντη  κοιλιά της, τον Υιό και Λόγο του Θεού. Εκείνον πού με την  εκούσια θυσία του επάνω στο Σταυρό, έσωσε το ανθρώπινο  γένος από τον αιώνιο θάνατο και την καταστροφή στην οποία  είχε οδηγηθεί μετά την πτώση των πρωτοπλάστων από τον  παράδεισο και την εμφάνιση της αμαρτίας στον κόσμο. Αξίζει, όμως, να δούμε πως οι εμπνευσμένοι υμνωδοί της  Εκκλησίας μας έψαλαν το κοσμοσωτήριο άγγελμα:  «Σήμερον χαράς Ευαγγέλια παρθενική πανήγυρις τα  κάτω τοις άνω συνάπτεται• ο Αδάμ καινουργείται η Εύα της  πρώτης λύπης ελευθερούται και η σκηνή της καθ' ημάς ουσίας  τη θεώσει του προσληφθέντος φυράματος ναός Θεού κεχρημάτικεν.  Ω μυστήριον! ο τρόπος της κενώσεως άγνωστος, ο τρόπος  της συλλήψεως άφραστος. Άγγελος λειτουργεί τω θαύματι  παρθενική γαστήρ τον Υίόν υποδέχεται, Πνεύμα άγιον καταπέμπεται Πατήρ άνωθεν ευδοκεί, και το συνάλλαγμα  κατά κοινήν πραγματεύεται βούλησιν εν ω και δι' ου σωθέντες,  συνωδά τω Γαβριήλ, προς την Παρθένον βοήοωμεν  χαίρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου, εξ ης ή σωτηρία,  Χριστός ο Θεός ημών, την καθ' ημάς προσλαβόμενος φύσιν  προς εαυτόν έπανήγαγεν».  Οι αρχές της εορτής του Ευαγγελισμού δεν είναι επακριβώς  γνωστές. Το γεγονός ότι η Αγία Ελένη έκτισε στη Ναζαρέτ  βασιλική, στην οποία περιλαμβανόταν κατά παράδοση ο οίκος  της Θεοτόκου, όπου αυτή δέχθηκε τον Ευαγγελισμό,  επέδρασε ίσως στη σύσταση τοπικής εορτής. Οι πρώτες  μαρτυρίες περί αυτής ευρίσκονται στον Άγιο Πρόκλο, Πατριάρχη  Κωνσταντινουπόλεως, το 430 μ.Χ. και στο Πασχάλιον  Χρονικόν (624 μ.Χ.), όπου χαρακτηρίζεται ως συσταθείσα  στις 25 Μαρτίου από τους θεοφόρους δασκάλους.  Η μεγαλοπρεπής πανήγυρη του Ευαγγελισμού ετελείτο  από τους Βυζαντινούς στο ναό των Χαλκοπρατείων,  όπου παρίσταντο και οι αυτοκράτορες.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό Κεφάλαιον, καί τοῦ ἀπ᾽ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ  φανέρωσις· ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, Υἱός τῆς Παρθένου γίνεται, καί Γαβριήλ τὴν χάριν  εὐαγγελίζεται. Διό καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν· Χαῖρε  Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ. Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τά νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,  ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε. Ἀλλ᾽ ὡς ἔχουσα τό κράτος ἀπροσμάχητον,  ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε νύμφη  ἀνύμφευτε.

Ακούστε το απολυτίκιο!



saint.gr

Οι λογισμοί και η αντιμετώπιση τους (Βενεδίκτου Ιερομόναχου Αγιορείτου).

Εκδοσις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου. Νέα Σκήτη – Άγιον Όρος – 1997.


 Κύριο περιεχόμενο


Ανάμεσα στα προβλήματα πού αντιμετωπίζει ο άνθρωπος πού προσεύχεται,
είναι και το πρόβλημα των λογισμών. Το βιβλιαράκι αυτό δεν αποτελεί μία
εμπεριστατωμένη μελέτη στο σοβαρό αυτό θέμα των λογισμών είναι μία
ομιλία πού έχει γίνει πριν από αρκετό καιρό. Εδώ παρουσιάζεται αρκετά
βελτιωμένη χωρίς να έχει χάσει την αρχική της μορφή ως ομιλίας. Και
επειδή πολλοί είναι αυτοί πού παλεύουν με τους αισχρούς λογισμούς και
περισσότεροι αυτοί πού ‘τα χάνουν’, καταβάλλεται μία προσπάθεια να
καταλάβει ο χριστιανός πού αγωνίζεται τι είναι οι λογισμοί, από που
προέρχονται, ποια τα αποτελέσματα τους και πώς αντιμετωπίζονται. Αν από
την μικρή αυτή εργασία κάποιος ωφεληθεί, ας προσεύχεται για εκείνους
πού κοπίασαν.

Τα θαύματα της πίστεως στην εικόνα της Παναγίας

Επί μισόν αιώνα η εικόνα της αναβλύζει Μύρο και εκείνη αρκετά συχνά εμφανίζεται στους πιστούς της προσκαλώντας τους στο ταπεινό «σπίτι» της... Όσοι δέχτηκαν το ιερό κάλεσμα και επισκέφθηκαν το μοναστήρι της στην κορυφή του Πάρνωνα ένιωσαν το θεϊκό άγγιγμά της να διαπερνά τόσο την ψυχή όσο και το βασανισμένο κορμί τους... Και ως εκ θαύματος στάθηκαν και πάλι στα πόδια τους, και πήραν τη ζωή στα χέρια τους κάνοντας μια νέα αρχή με τον φύλακα-άγγελό τους στο πλευρό τους: την Παναγιά τη Μαλεβή!

Σε υψόμετρο 1.100 μέτρων, μέσα σε μια κατάφυτη βουνοκορφή όπου βρίσκεται από το έτος 1116 το Μοναστήρι της Παναγιάς της Μαλεβής, η εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου -μία από τις εβδομήντα που ζωγράφισε ο Ευαγγελιστής Λουκάς- δεν σταματά να τρέχει Μύρο από το 1964 μέχρι και σήμερα, ενώ ολόκληρη η περιοχή μοσχοβολά χωρίς κανείς να μπορεί να δώσει εξήγηση. Οι εμφανίσεις της εκατοντάδες, όσα και τα θαύματά της, τα οποία σχεδόν ποτέ δεν γίνονται γνωστά. Ωστόσο, από στόμα σε στόμα τα θεϊκά σημάδια της μεταφέρονται στον κόσμο και κάθε χρόνο πιστοί από κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και από το εξωτερικό, την Αμερική, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Κύπρο, ταξιδεύουν μέχρι την Αρκαδία για να προσκυνήσουν τη χάρη Της και να ζητήσουν τη βοήθειά Της. Και εκείνη δεν τους χαλά χατίρι. Τους απλώνει το χέρι και γιατρεύε τις πληγές τους...

ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΣΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ...

 Λίγο πιο πέρα είδα να περπατάει μια ωραία υψηλή γυναίκα με βασιλικά φορέματα κάτω από τα οποία φαίνονταν τα δάκτυλα των ποδιών. Περπατούσε τόσο ανάλαφρα που από τα πόδια δεν λύγιζε ούτε το χορτάρι. Κοντά της πήγαινε ένας νεαρός που είχε ύψος ως τους ώμους της. Είχε κρυμμένο το πρόσωπο του με τα χέρια του και για κάτι έκλεγε πολύ και πικρά και παρακαλούσε, αλλά για ποιο λόγο δεν μπορούσα να ακούσω. 

Σκέφτηκα ότι είναι ο γιος της και μέσα μου διαμαρτυρήθηκα γιατί δεν τον λυπάται και δεν του εκπληρώνει το αίτημα. Αυτός έκλεγε και θρηνούσε και εκείνη δεν του εκπλήρωνε την αίτηση. (Σημείωση: Από όλα φαίνεται ότι αυτός ο νεαρός ήταν άγγελος φύλακας αυτής της νεκρής γυναίκας. Φαίνεται επίσης πόσο ενδιαφέρονται οι άγιοι άγγελοι για μας και τις ψυχές μας, αλλά εμείς δεν το βλέπουμε. Παραπέρα φαίνεται και αυτών το αίτημα είναι ανεκπλήρωτο, αν ο θάνατος μας βρει αμαρτωλούς και αμετανόητους). 

Ω, Παναγιά μου Δέσποινα, Γλυκύτατη Παρθένα

Ω, Παναγιά μου Δέσποινα, Γλυκύτατη Παρθένα, 
εις τον αγώνα της ζωής βοήθα με κι εμένα ! 
Βοήθησέ με, Πάναγνη, Γλυκειά μου Παναγία, 
γιατί η ζωή είναι θάλασσα, μεγάλη τρικυμία ! 
Και ναυαγός ευρίσκομαι μέσα στη βιοπάλη 
στη χάρη Σου στηρίζομαι, Παρθένα, τη μεγάλη ! 
Και σαν Μητέρα ευσπλαχνική ελπίζω να μας σώσεις 
κι από ορατούς κι αόρατους εχθρούς να μας γλυτώσεις ! 
Στη σκέπη των πτερύγων Σου σκέπασε, Παναγιά μου, 
όλου του κόσμου τα παιδιά κι ύστερα τα δικά μου ! 
και φώτισέ τα Παναγιά, Χριστό ν' ακολουθήσουν 
και στον αγώνα της ζωής με θάρρος να βαδίσουν ! 
Την πίστη, την πραότητα να μην την αμελήσουν, 
καθώς και την εγκράτεια μην την καταπατήσουν ! 
Ναι, Παναγιά μου Δέσποινα, λυπήσου κι ευσπλαχνίσου 
και άφεση αμαρτιών ζήτησε απ΄ το Παιδί Σου ! 
Να συγχωρήσει πταίσματα και τ' αμαρτήματά μας 
να οδηγήσει στο καλό κι εμάς και τα παιδιά μας !

ΑΜΗΝ!!!

Μοναχός Ραφαήλ-΄Αγιον Ορος